|
Nurty i kierunki
Konserwatyści na świecie
Konserwatyści w Polsce
Organizacje
Tematy powiązane
|
Monarchizm (lub rojalizm) – pogląd głoszący, że monarchia jest najlepszym ustrojem politycznym. Monarchizm jest ideologią dążącą do przywrócenia monarchii w danym państwie lub na świecie. Monarchiści są zwykle powiązani z konserwatyzmem.
Zwolennicy monarchizmu twierdzą, iż nie chcą władzy dla siebie, więc nie mogą być nazwani partią polityczną. Zazwyczaj mają już swojego kandydata, wywodzącego się z któregoś ze szlacheckich rodów, którego uważają za odpowiedniego monarchę, względnie potomka obalonego wcześniej króla.
Spis treści |
edytuj Inne nazwy
Termin rojalizm wszedł w użycie w czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej (1789-1799). Rojaliści francuscy dążyli wówczas do przywrócenia władzy królewskiej, zabiegali na emigracji o pomoc obcych dworów w obaleniu rewolucji, organizowali powstania antyrewolucyjne na terenie kraju, m.in. w Wandei i Paryżu.
I Rzeczpospolita była zarazem i monarchią i demokracją (wyłącznie szlachecką). W Polsce stronników króla nazywano regalistami.
edytuj Argumenty monarchistów
Argumenty przytaczane przez monarchistów dla poparcie tej formy rządów:
- władza jest odporna na naciski z zewnątrz
- niemożliwy jest w niej wybór populistów i demagogów
- niemożliwa jest tyrania większości
- monarcha nie ma potrzeby defraudować państwowych pieniędzy, gdyż traktując państwo jako swoją własność będzie to uznawał jako działanie pozbawione sensu. (Nie będzie okradał samego siebie)
- monarchia jest stabilna (władza wędruje jedynie w obrębie dynastii)
- król jest gwarantem wolności, ciągłości i przestrzegania prawa (w sytuacjach nadzwyczajnych ma możliwość ustabilizowania ich)
- jest zgodna z prawem naturalnym
- gwarantuje stałość polityki
- monarcha jest żyjącym symbolem narodu i jest mu bliższy niż symbole narodowe
- władca jako ojciec ojczyzny jest odpowiedzialny za kraj w większym stopniu niż prezydent
- przyszły monarcha jest od najmłodszych lat szkolony i zaznajamiany z tajnikami rządzenia i przez to jest bardziej kompetentny niż polityk z wyboru.
edytuj Monarchizm w Polsce
edytuj Polskie organizacje monarchistyczne
W Polsce monarchiści skupieni w kilkunastu organizacjach monarchistycznych lub tylko chcących uchodzić za monarchistyczne, z których największymi są:
- Polski Ruch Monarchistyczny
- Klub Zachowawczo-Monarchistyczny
- Unia Polskich Ugrupowań Monarchistycznych (obecnie jedyma organizacja monarcgistyczna w Polsce zarejestrowana nie jako stowarzyszenie lecz jako partia polityczna)
- Polska Liga Monarchistyczna
- Ogólnopolski i Polonijny Konwent Monarchistyczny
- Organizacja Monarchistów Polskich
- Konfederacja Spiska
- Zjednoczony Ruch Szlachecko-Monarchistyczny
Partią podającą się za partie współtworzoną przez monarchistów jest Unia Polityki Realnej.
Największe ugrupowania monarchistyczne w Polsce – Polski Ruch Monarchistyczny, Organizacja Monarchistów Polskich oraz Klub Zachowawczo-Monarchistyczny są wolnorynkowe, a ich program jest bardzo bliski programowi Unii Polityki Realnej. W kwietniu 2008 roku zostało zawarte Porozumienie Monarchistyczne pomiędzy Polskim Ruchem Monarchistycznym a Ogólnopolskim i Polonijnym Konwentem Monarchistycznym, którego celem jest współdziałanie. Porozumienie Monarchistyczne jest otwarte na współpracę z innymi ugrupowaniami .
edytuj Polskie czasopisma monarchistyczne
- „Pro Fide Rege et Lege” – pismo Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego
- „Rojalista - Pro Patria” – pismo Organizacji Monarchistów Polskich
- "Polska Korona" /biuletyn / , następnie „Nowa Monarchia” – pismo , a obecnie kwartalnik "Nasze Księstwo" Polskiego Ruchu Monarchistycznego
- „Wiadomości Monarchistyczne” – Związek Monarchistów Wielkiego Księstwa Krakowskiego „Cracovia”
edytuj Literatura
- Jacek M. Majchrowski, Ugrupowania monarchistyczne w latach Drugiej Rzeczypospolitej, Wrocław 1988.
- Jacek M. Majchrowski, Polski Ruch Monarchistyczny. Krótki kurs / W: / Ustrój i prawo w przeszłości dalszej i bliższej pod redakcją Jerzego Malca i Wacława Uruszczaka, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2001 .
- Norbert Wójtowicz, Organizacja Monarchistów Polskich jako przejaw młodzieżowej skrajnej prawicy, [w:] „Acta Universitatis Wratislaviensis” 2179, Politologia XXVI, Wrocław 1999, s. 125–142.