Znak oznaczajÄ…cy prawa autorskie.

Prawo autorskie (ang. copyright, symbol: © ) – pojęcie prawnicze oznaczające (1) ogół praw przysługujących autorowi utworu albo (2) przepisy upoważniające autora do decydowania o użytkowaniu dzieła i czerpaniu z niego korzyści.

Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 z późn. zm.) wyróżnia:

Spis treści

Powody istnienia autorskiego prawa majÄ…tkowego

Powodem wprowadzenia praw autorskich majątkowych było zabezpieczenie interesów twórców oraz wydawców. Efektem naruszenia tych właśnie praw są m.in. następujące szkody:

  • utrata przez twórców zysków z tytuÅ‚u rozpowszechniania utworów
  • straty firm zajmujÄ…cych siÄ™ dystrybucjÄ… i promocjÄ… utworów
  • straty paÅ„stwa zwiÄ…zane z nie odprowadzonymi podatkami

Pamiętać należy, że zbyt restrykcyjne prawa autorskie utrudniają rozwój dziedzin twórczości opartych na wolnych licencjach, a także realizację projektów, opartych na współpracy między grupami twórców.

Teorie społeczne odrzucające majątkowe prawa autorskie

Według niektórych doktryn[1] rozwoju społeczeństwa, majątkowe prawa autorskie i patenty (MPAP) są nieuzasadnionym czerpaniem korzyści przez ludzi, którym uda się odnaleźć jakąś nową ideę (rozumianą jako wynalazek, dzieło sztuki, projekt itp.). Uzasadnieniem takiego podejścia jest fakt, iż we wszechświecie wszelkie rozwiązania i idee są z góry możliwe, a więc człowiek ich nie tworzy, lecz odkrywa. Odkrywca może czerpać dochody ze swego odkrycia, ale nie może mieć ustawowego monopolu na korzystanie z właściwości wszechświata, które są wspólnym dobrem wszystkich ludzi.

Innym argumentem jest fakt, że łamanie MPAP nie przynosi ich posiadaczowi czynnej straty, a co najwyżej brak zysku, podczas gdy złamanie prawa własności materialnej (kradzież dowolnego przedmiotu) przynosi czynną stratę posiadaczowi przedmiotu. Kopiowanie idei lub niezależne odkrywanie już istniejących a strzeżonych idei, nie powoduje utraty tej idei u pierwszego jej odkrywcy.

Przykładem technicznego problemu wynikającego z dzisiejszej konstrukcji prawa o MPAP jest zależność obowiązywania okresu ochrony dzieła od czasu życia autora tej idei. Teoretyczna możliwość, iż w przyszłości medycyna zapewni jakiś rodzaj długowieczności, spowoduje blokadę wielu dzieł na całe stulecia. Również arbitralnie przyjęte okresy ochrony sugerują, że MPAP są tworem sztucznym i nie są intuicyjnym sposobem na organizację społeczeństwa.

Autorskie prawa osobiste

Są prawami "ojcostwa utworu" i obejmują przede wszystkim prawo autora do wiązania z dziełem jego nazwiska. Prawo to nigdy nie wygasa i jest, z natury rzeczy, niezbywalne, nie można się go zrzec ani przenieść na inną osobę. W ramach ochrony dóbr osobistych autor ma prawo do przedstawiania utworu pod pseudonimem lub anonimowo. Do osobistych praw autorskich należy także prawo do zachowania niezmienionej treści i formy utworu, zakazujące wprowadzania zmian, zniekształceń, przeinaczeń. Warto jednak nadmienić, że prawnie dopuszczalne jest zobowiązanie się twórcy w umowie do niewykonywania autorskiego prawa osobistego (tu: prawa do oznaczenia utworu swoim nazwiskiem lub pseudonimem).

Zobacz więcej w osobnym artykule: Autorskie prawa osobiste.

Ochrona autorskich praw osobistych

Twórca, którego autorskie prawa osobiste zostały zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania. W razie dokonanego naruszenia może także żądać, aby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności, aby złożyła publiczne oświadczenie o odpowiedniej treści i formie. Jeżeli naruszenie było zawinione, sąd może przyznać twórcy odpowiednią sumę pieniężną tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę albo - na żądanie twórcy - zobowiązać sprawcę, aby uiścił odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez twórcę cel społeczny.

Autorskie prawa majÄ…tkowe

Autorskie prawa majątkowe (ang. copyright) to monopol praw majątkowych na rzecz autora utworu (albo w określonych przypadkach wydawcy lub producenta).
Zasadą w prawie autorskim jest, iż z utworu może korzystać lub nim rozporządzać tylko osoba uprawniona. Najczęściej będzie to sam twórca lub osoba, która nabyła określone prawa majątkowe, lub na rzecz której ustanowiona została licencja.

Zobacz więcej w osobnym artykule: Autorskie prawa majątkowe.

Czas trwania autorskich praw majÄ…tkowych

  • trwajÄ… w zasadzie przez caÅ‚y czas życia twórcy i 70 lat po jego Å›mierci,
  • jeżeli twórca nie jest znany - 70 lat od daty pierwszego rozpowszechnienia utworu.

Jeżeli z mocy ustawy autorskie prawa majątkowe przysługują innej osobie niż twórca:

  • 70 lat liczy siÄ™ od daty rozpowszechnienia utworu,
  • gdy utwór nie zostaÅ‚ rozpowszechniony - 70 lat od daty ustalenia utworu;
  • 50 lat w odniesieniu do nadaÅ„ programów RTV (liczÄ…c od roku pierwszego nadania);
  • 50 lat w odniesieniu do sporzÄ…dzania i korzystania z fonogramów i wideogramów (liczÄ…c od roku sporzÄ…dzenia)

Przedmiot prawa autorskiego

Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

  • wyrażone sÅ‚owem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe),
  • plastyczne,
  • fotograficzne,
  • lutnicze,
  • wzornictwa przemysÅ‚owego,
  • architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne,
  • muzyczne i sÅ‚owno-muzyczne,
  • sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne,
  • audiowizualne (w tym wizualne i audialne).

Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną. Ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.

Nie korzystajÄ… z ochrony prawem autorskim

  • idee i pomysÅ‚y, chyba że sÄ… wyrażone oryginalnÄ… formÄ…,
  • urzÄ™dowe dokumenty, materiaÅ‚y, znaki i symbole,
  • akty normatywne lub ich urzÄ™dowe projekty,
  • opublikowane opisy patentowe lub ochronne,
  • proste informacje prasowe,
  • pomysÅ‚y i tematy badawcze oraz teorie i fakty naukowe,
  • znane powszechnie od dawna formy plastyczne, przestrzenne lub muzyczne,
  • elementy utworów pozbawione charakteru twórczego, np.: typowe tabele, rysunki, zestawienia pozbawione oryginalnej koncepcji np. alfabetyczne.
  • utwory wystawione na staÅ‚e na ogólnie dostÄ™pnych drogach, ulicach, placach lub w ogrodach, jednakże nie do tego samego użytku,
  • utwory wystawione w publicznie dostÄ™pnych zbiorach, takich jak muzea, galerie, sale wystawowe, lecz tylko w katalogach i w wydawnictwach publikowanych dla promocji tych utworów, a także w sprawozdaniach o aktualnych wydarzeniach w prasie i telewizji, jednakże w granicach uzasadnionych celem informacji,
  • znaki firmowe użyte w celach informacyjnych.

Ochrona wizerunku, adresata korespondencji i tajemnicy źródeł informacji

Ustawa o prawie autorskim reguluje również kwestię ochrony wizerunku. W myśl ustawy rozpowszechnianie wizerunku wymaga zezwolenia osoby na nim przedstawionej. Zezwolenia nie wymaga rozpowszechnianie wizerunku osoby powszechnie znanej, jeżeli wizerunek wykonano w związku z pełnieniem przez nią funkcji publicznych, w szczególności politycznych, społecznych, zawodowych oraz osoby stanowiącej jedynie szczegół całości takiej jak zgromadzenie, krajobraz, publiczna impreza. Jeżeli osoba, do której korespondencja jest skierowana, nie wyraziła innej woli, rozpowszechnianie korespondencji, w okresie dwudziestu lat od jej śmierci, wymaga zezwolenia małżonka, a w jego braku kolejno zstępnych, rodziców lub rodzeństwa. Twórca, a wydawca lub producent na żądanie twórcy mają obowiązek zachowania w tajemnicy źródeł informacji wykorzystanych w utworze oraz nieujawniania związanych z tym dokumentów. Ujawnienie tajemnicy jest dozwolone za zgodą osoby, która powierzyła tajemnicę, lub na podstawie postanowienia właściwego sądu.

Niektóre wnioski wynikające z ustawy

  • Dla użytku osobistego wolno korzystać bez zgody twórcy utworu i nieodpÅ‚atnie z pojedynczych egzemplarzy utworu rozpowszechnionego, tzn. takiego, który za zezwoleniem twórcy zostaÅ‚ udostÄ™pniony publicznie (wyjÄ…tki: utwór architektoniczny i architektoniczno-urbanistyczny w zakresie budowania, programy komputerowe) (art. 23. ust.1. ustawy). Zakres podmiotowy prywatnego użytku obejmuje krÄ…g osób pozostajÄ…cych w zwiÄ…zku osobistym, w szczególnoÅ›ci pokrewieÅ„stwa, powinowactwa lub stosunku towarzyskiego (art.23. ust.2. ustawy). Oznacza to na przykÅ‚ad, że można swoim krewnym i znajomym pożyczać, bÄ…dź wykonywać kopie książek, filmów i albumów muzycznych. Nie jest to jednak dozwolone w przypadku programów komputerowych bÄ…dź gier. Niezgodna z prawem bÄ™dzie również wymiana np. w ramach "klubu miÅ‚oÅ›ników muzyki", jeÅ›li nie wszyscy czÅ‚onkowie siÄ™ znajÄ… i utrzymujÄ… ze sobÄ… staÅ‚y kontakt. Możliwe jest jednak podarowanie, bÄ…dź odsprzedaż również obcym osobom zakupionych wczeÅ›niej egzemplarzy utworów.
  • Można bez zgody autora przytaczać w utworach stanowiÄ…cych samoistnÄ… caÅ‚ość urywki rozpowszechnionych utworów lub drobne utwory w caÅ‚oÅ›ci, lecz trzeba podać autora i dzieÅ‚o. Jest to tzw. prawo cytatu.
    • Prawo bezpÅ‚atnego przytaczania urywków rozpowszechnionych utworów lub drobnych utworów w caÅ‚oÅ›ci, przysÅ‚uguje w zakresie uzasadnionym:
      • wyjaÅ›nieniem lub analizÄ… krytycznÄ… (jeÅ›li na przykÅ‚adzie fragmentu jakiegoÅ› utworu wyrażamy wÅ‚asnÄ… opiniÄ™),
      • prawami gatunku (np.: tworzÄ…c karykaturÄ™ cudzego utworu wykorzystujemy jej elementy, jednak uzasadnione jest specyficznÄ… formÄ… karykatury),
      • nauczaniem (np.: fragmenty wystÄ™pujÄ…ce w podrÄ™cznikach albo czasopismach popularnonaukowych). (art. 29. ust.1. ustawy)
    • Twórca ma prawo do wynagrodzenia w przypadku, gdy rozpowszechnia siÄ™ drobne utwory lub fragmenty wiÄ™kszych utworów w podrÄ™cznikach, wypisach i antologiach w celu naukowym i dydaktycznym (art. 29 ust.2. i ust.21 ustawy)
  • W Polsce fotografie korzystajÄ… z nieograniczonej ochrony prawem autorskim dopiero od roku 1994. WczeÅ›niej, na podstawie ustawy o prawie autorskim z roku 1926 i ustawy o prawie autorskim z roku 1952 korzystaÅ‚y tylko te fotografie, które byÅ‚y oznaczone literkÄ… © (copyright).
  • Można publikować w encyklopediach i atlasach utwory plastyczne i fotograficzne bez zgody twórcy, o ile nawiÄ…zanie porozumienia z twórcÄ… celem uzyskania jego zezwolenia napotyka trudne do przezwyciężenia przeszkody. Nie zwalnia to jednak wydawcy atlasu lub encyklopedii od zapÅ‚acenia twórcy wynagrodzenia, twórca może jednak odstÄ…pić od prawa do wynagrodzenia. (art. 33 pkt 3. ustawy)

Przypisy

  1. ↑ Artykuł krytykujący majątkowe prawa autorskie

Zobacz też

Linki zewnętrzne